Bir Hak Olarak Kavga Çıkarmak

Kavga çıkarmak diye bir şey var. Biraz, fazla bilinçlilik halinden kaynaklandığı söylenebilir. Tabii fazlaca bilinçsizlik halinden kaynaklandığı da oluyor ama asıl hak olan, bilinçlilik halinin aşırıya kaçtığı durumlar. Karşıdakinin tepkisini öngörerek davranıp kavga çıkarmak, başka kişilik özelliklerinin de belirtisi sayılabilir. Ama esasen, burada bir hak kullanımı söz konusudur. Ne yaptığını bildiği halde aynısını yapmaya devam eden kişide, şöyle işlediğini düşündüğüm bir mekanizma harekete geçiyor olmalı:

Ben şimdi bir şey söylemek (ya da yapmak) üzereyim. Bu söyleyeceğim şey, muhatabını kızdıracak ya da üzecek. Demek ki karşımda iki seçenek var:
1.) Hiçbir şey söylemem (ya da yapmam); bunun sonuçlarına kendim katlanırım,
2.) Ağzıma gelip de yuttuğum şeyi söylerim; bunun sonuçlarına hep birlikte katlanırız.

Bir seçim söz konusu olduğu için, kavga çıkarmanın esasen bir hak olduğu ortadadır. Kavga çıkaran, şu iki şeyi kıyaslamak zorundadır:
1.) Kavga çıkarmayıp, çıkarmadığım kavga nedeniyle çekeceğim sıkıntılara mı katlanayım;
2.) Kavga çıkarıp, çıkardığım kavga nedeniyle çekeceğim sıkıntılara mı katlanayım...

Bu kadar basit ve nettir ve her şeyin esasen basit ve net olması da dikkat çekicidir.